Η Μaldoror έχει ήδη παρουσιάσει δύο θεατρικές παραγωγές της στο κύριο πρόγραμμα του Φεστιβάλ των Αισχυλείων. Ο πλατωνικός «Ίων» (2016) εγκαινίασε τον χώρο πίσω απ’ το θέατρο του Παλαιού Ελαιουργείου Ελευσίνας και ο ποιητικός μονόλογος του Γιάννη Ρίτσου απ’ την «Τέταρτη Διάσταση», το «Κάτω απ’ τον ίσκιο του βουνού» (2018), παίχτηκε με μουσική συνοδεία επί σκηνής απ’ τον μουσικό και συνθέτη της παράστασης, Βασίλη Τζαβάρα, στη δεύτερη εκδοχή της παράστασης, όπου το κοινό κάθισε στην ορχήστρα του ανοιχτού θεάτρου και η παράσταση παίχτηκε στις εξέδρες των θεατών.
Η καλλιτεχνική διευθύντρια, Νάνα Παπαδάκη, είναι πολλαπλά συνδεδεμένη με το Φεστιβάλ των Αισχυλείων. Έχει παίξει ως ηθοποιός στον αρχαιολογικό χώρο της Ελευσίνας, στην παράσταση «Ομηρικός Ύμνος στη Δήμητρα» (2009), σε σκηνοθεσία Μίρκας Γεμεντζάκη και φωτισμούς Φίλιππου Κουτσαφτή. Συμμετείχε με την ίδια παράσταση στην Επιστημονική Ημερίδα Αρχαίου Δράματος (2009), στο Σαπωνοποιείο Ελευσίνας. Αργότερα έπαιξε με τους «Θαλασσινούς Έρωτες» (2011) του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη στο Παλαιό Ελαιουργείο και, τέλος, στις «Τρωάδες» (2013) του Ευριπίδη, οι οποίες αποτέλεσαν το κύκνειο άσμα της δασκάλας της, Μίρκας Γεμεντζάκη, η οποία τη μύησε στον τόπο της Ελευσίνας.
Η Maldoror έχει παρουσιάσει, μέχρι στιγμής, θεατρικές παραστάσεις που βασίζονται κυρίως σε ελληνικά κείμενα. Η πρώτη της παράσταση ήταν μια σκηνική εκδοχή του πλατωνικού διαλόγου «Ίων» που αποτελεί το αρχαιότερο σωζόμενο κείμενο για την ραψωδική- υποκριτική, με τίτλο Ίων του Πλάτωνα – Ένα μικρό συμπόσιο (2016). Συνέχισε με ένα σπάνια παιγμένο κείμενο απ’ την Τέταρτη Διάσταση του Γιάννη Ρίτσου, το Κάτω απ’ τον ίσκιο του βουνού (2018-2019), το οποίο παίχτηκε σε τρεις διαφορετικές εκδοχές (Αθήνα, Ελευσίνα, Βρυξέλλες), την περίοδο 2018-2019. Το 2019 ακολούθησε το Αφιέρωμα στον Γιάννη Ρίτσο (2019), για τα 110 χρόνια από τη γέννησή του, το οποίο συνδύασε τον ποιητικό μονόλογο της Τέταρτης Διάστασης με τη συμμετοχή 12 ποιητών και την παρουσίαση διαφορετικών πτυχών του έργου του ποιητή στο θεατρικό κοινό. Τον Ιανουάριο του 2020 συνέχισε με Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη και τους Θαλασσινούς Έρωτες στη σκηνοθεσία της Μίρκας Γεμεντζάκη (2020), που ανέβηκαν στο πλαίσιο των τιμητικών εκδηλώσεων του Δήμου Σκιάθου για την επέτειο από το θάνατο του Παπαδιαμάντη, στο Μπούρτζι της Σκιάθου. Το 2022 παρουσίασε, για δύο συνεχόμενους κύκλους παραστάσεων, την παράσταση Νίκη, απόψε στο πάρτι, βασισμένη στο βραβευμένο απ’ την Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων έργο της Νίκης Τριανταφυλλίδη, με τίτλο Πάρτι στο σπίτι της Ελισάβετ Π, σε σκηνοθεσία και δραματουργική μεταγραφή της Ρούλας Πατεράκη. To 2024 παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα την Τιμάνδρα του πολυβραβευμένου Έλληνα συγγραφέα Θοδωρή Καλλιφατίδη, σε σκηνοθεσία Χρύσας Καψούλη, στο θέατρο ΕΛΕΡ – Ελένη Ερήμου, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και του σουηδικού Ινστιτούτου Αθηνών, με την οικονομική στήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και με τη συνεργασία του διεθνούς φήμης εκδοτικού οίκου Galaxia Gutenberg, με έδρα στην Ισπανία.
Η καλλιτεχνική διευθύντρια Νάνα Παπαδάκη έχει σκηνοθετήσει τρεις παραγωγές της Maldoror: Ίων του Πλάτωνα – Ένα μικρό συμπόσιο (2016), Κάτω απ’ τον ίσκιο του βουνού (2018-2019) και το Αφιέρωμα στον Γιάννη Ρίτσο (2019). Ως ποιήτρια έχει εργαστεί πάνω στην Οδύσσεια του Ομήρου και τις γυναικείες μορφές της με την τρίτη ποιητική συλλογή της Encore- Γυναίκες της Οδύσσειας (2016) που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μελάνι. Ως ηθοποιός έχει συμμετάσχει στις ακόλουθες παραγωγές ελληνικών έργων: Θοδωρής Καλλιφατίδης, Τιμάνδρα, σκην. Χρύσα Καψούλη, Νίκη Τριανταφυλλίδη, Νίκη, απόψε στο πάρτι, σκην. Ρούλα Πατεράκη, δραματουργική μεταγραφή της Ρούλας Πατεράκη, βασισμένη στο βραβευμένο έργο απ’ την Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων Πάρτι στο σπίτι της Ελισάβετ Π της Νίκης Τριανταφυλλίδη (2022), Σπηλιώτη Χρύσα, Ποιος κοιμάται απόψε, Αναλόγιο στο πλαίσιο του Αφιερώματος στη Χρύσα Σπηλιώτη, σκην. Ρούλα Πατεράκη (2019), Δημητριάδης Δημήτρης, Πεθαίνω σα χώρα, σκην. Ρούλα Πατεράκη (2019), Τσιμάρας Τζανάτος Δεσποινίς Δυστυχία, σκην. Χρύσα Καψούλη, Βραβείο Δραματουργίας Ελληνικου Έργου Κάρολος Κουν στον Τσιμάρα Τζανάτο (2018), Γυναίκα του Αστροναύτη του Σταύρου Τσιώλη, θεατρικό αναλόγιο (2015), «Ταξίδι στην έρημο» του Γιάννη Παπάζογλου, σκην. Γιώργος Γιανναράκος (2015), Μανιφέστο του Πολέμου του Θουκυδίδη, σκην. Ρούλα Πατεράκη, Μικρή Επίδαυρος (2014), Σκηνές του Ευθύμη Φιλίππου, Φεστιβάλ Αναλόγιο, Θέατρο Τέχνης (2014), Εκτός Εαυτού της Μαρίας Γιαγιάννου, σκην. Κ. Αρβανιτάκης (2010) και Γ. Γιανναράκος (2013), Τρωάδες (2012- 2013), Θαλασσινοί Έρωτες του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη (2011, 2012, 2020), Ομηρικός Ύμνος στη Δήμητρα (2009-2010), σε σκηνοθεσία Μίρκας Γεμεντζάκη, Ο Μεγαλέξανδρος και ο Καταραμένος Δράκος (2009-2010) του Δήμου Αβδελιώδη, σκην. Δήμος Αβδελιώδης, Στην Πόλη (2007) της Ιόλης Ανδρεάδη, σκην. Ιόλη Ανδρεάδη, Γ’ Κρατικό Βραβείο Θεατρικού Έργου Νέων Ελλήνων Συγγραφέων, στη Μήδεια του Ευριπίδη με το Εθνικό Θέατρο (2003), στην Ιφιγένεια εν Αυλίδι του Ευριπίδη με το Θέατρο Τέχνης (1999), καθώς και σε πολλά θεατρικά αναλόγια ελληνικών έργων και παρουσιάσεις κειμένων Eλλήνων συγγραφέων.
Μία πρωτότυπη θεατρική ανάγνωση για δύο φωνές βασισμένη σε διασκευή του ομώνυμου διηγήματος. Η Κασσάνδρα είναι μια διεισδυτική αναδημιουργία του κλασικού μύθου του Τρωϊκού πολέμου μέσα απ’ το βλέμμα μιας γυναίκας, της πρωταγωνίστριας.
Η μυθολογική μορφή της «μάντισσας Κασσάνδρας», με όχημα την ενσάρκωση μιας ψυχολογικής αλήθειας, ανασημασιοδοτείται και αναπροσδιορίζεται από την Κρίστα Βολφ, γίνεται σύγχρονή μας (Luchterhand Verlag) και καταδεικνύει τους μηχανισμούς της εξουσίας αντιμετωπίζοντας παράλληλα τον ίδιο της τον εαυτό. Αιχμάλωτη, μπροστά τις πύλες του μυκηναϊκού παλατιού, η Κασσάνδρα γνωρίζει τη μοίρα της. Στο χρόνο που της απομένει, χωρίς αυτολύπηση ή συναισθηματισμούς, θα αναγνωρίσει τα στάδια του «ανέλπιδου πολέμου» και τη δική της προσωπική αλήθεια. Η αφηγηματική φωνή της Κασσάνδρας συμπληρώνεται από μια δεύτερη φωνή – φωνή που μοιάζει να διαπερνά το χρόνο και τον τόπο με το τραγούδι της συνοδεύοντας από ένα ασύνειδο επίπεδο την αναζήτηση της Κασσάνδρας.
Eine dramatisierte Lesung, inszeniert mit zwei Stimmen. Adaptiert nach der gleichnamigen Erzählung – in deutscher Sprache – ‘Kassandra’ ist eine eindringliche Re-Kreation des klassischen Mythos des Trojanischen Krieges, gesehen durch die Augen einer Frau, der Protagonistin. Christa Wolf hat diese mythologische Figur der ‘Seherin Kassandra’ mit den Mitteln einer psychologisierenden Um- und Neudeutung auf faszinierende Weise zu einer Zeitgenossin werden lassen (Luchterhand Verlag), die die Mechanismen der Macht bloßstellt und sich selber dabei nicht schont. Als Gefangene vor den Toren des Palastes von Mykene wartend, weiß Kassandra um ihr Schicksal. Ohne Selbstmitleid und Sentimentalität benutzt sie ihre letzte Stunde, um die Entwicklung eines ‘hoffnungslosen Krieges’ zurückzuverfolgen und die Wahrheit über sich selber zu erkennen. Die Erzählstimme der Kassandra wird durch eine zweite Stimme – eine Gesangsstimme ergänzt, welche wie ein Echo archaischer Sprachen durch Zeit und Raum zu dringen scheint und Kassandras Suche, von einer unterbewussteren Ebene aus, begleitet.
Produktion: International Theatre Crossroads Foto, Licht, Ausstattung: Ensemble Aufführungsdauer: ca. 60 min
Die Aufführungen in deutscher Sprache finden statt am: Dienstag, den 29. November um 20:00 Uhr und Donnerstag, den 1. Dezember um 20:30 Uhr statt. Aufführungsort ist das Theater der Booze Cooperativa, Kolokotroni 57
Συντελεστές παράστασης
Kείμενο: Κρίστα Βολφ Διασκευή: Μαρλένε Καμίνσκι Σκηνοθεσία: Νάνα Παπαδάκη Κασσάνδρα: Μαρλένε Καμίνσκι Τραγούδι: Αν-Μαρί Ο’Σάλιβαν Φωτογραφίες – Φωτισμοί: η ομάδα Παραγωγή: International Theatre Crossroads
Οι παραστάσεις πραγματοποιήθηκαν στην γερμανική γλώσσα.
Official page of Greek actress, director, poet, and writer Nana Papadaki, and of Maldoror, the non-profit company operating under her artistic direction.