Μια εργασία της ομάδας στο πλαίσιο της συλλογικής έκθεσης «Μουσείο Νεοελληνικής Αυτοχειρίας» και της πρωτοβουλίας του Ρομαντικού Πανεπιστημίου Αθηνών. H έρευνα του Σαμσών Ρακά σε αρχεία, επιστολές και σημειώματα αυτοχείρων, στην Ελλάδα του 19ου αιώνα και μέχρι τη δεκαετία του 1950, συναντά 200 ανθρώπους του παρόντος που δημιουργούν για αντίστοιχους αυτόχειρες του παρελθόντος.

Νο Signal
Κείμενα – Σκηνοθεσία: Νάνα Παπαδάκη
Κινηματογράφηση – Μοντάζ: Γιώργος Ζορμπάς
Πρωτότυπη Μουσική: Γιάννης Βιλλιώτης
Oπτικοακουστικό δοκίμιο, 14′
Στο πλαίσιο της συλλογικής έκθεσης «Μουσείο Νεοελληνικής Αυτοχειρίας» που παρουσίασε το Ρομαντικό Πανεπιστήμιο Αθηνών στον χώρο Sozopolis κατά τη διάρκεια του 2022.
Σκηνοθετικό Σημείωμα
Το κάλεσμα του Ρομαντικού Πανεπιστημίου Αθηνών στάθηκε για εμάς η αφορμή για την προσέγγιση μιας πράξης οριακής, αινιγματικής και αμετάκλητης, όπως αυτή της αυτοχειρίας.
Έχοντας στη διάθεσή μας μόνο ένα απόκομμα εφημερίδας επιχειρήσαμε να δημιουργήσουμε στη μνήμη ενός ανθρώπου με σεβασμό και ανοιχτότητα.

Τα λίγα στοιχεία που γνωρίζαμε ήταν ότι ένας ναύτης, με το όνομα Γεώργιος Λαμπίρης, ηλικίας 22 ετών, αφαίρεσε τη ζωή του, στις 18 Μαρτίου 1933, έναν χρόνο μετά την αυτοκτονία της αγαπημένης του Καίτης, Γερμανίδας που αυτοκτόνησε το 1932, όταν η οικογένειά της την πήρε απ’ την Ελλάδα προκειμένου να επιστρέψουν στη Γερμανία. Εκείνη ήταν τότε 19 ετών.
Δημιουργήσαμε πέντε κεφάλαια που φέρουν τη σφραγίδα του «ημιτελούς», του «χειροποίητου» και του «ξεριζωμένου», όπως ξεριζωμένος ήταν και ο γεννημένος στη Σμύρνη Λαμπίρης.
Η εργασία μας θα ήθελα, ιδανικά, να θυμίζει ένα μεταθανάτιο όνειρο.
Ο τελικός τίτλος προέρχεται απ’ το γκράφιτι που αντικρίσαμε επισκεπτόμενοι τον τόπο αυτοχειρίας. Στο ακριβώς διπλανό κτήριο δεσπόζει μια τεράστια χρωματική μπάρα με την επιγραφή: No Signal.
Έτσι εμφανίστηκε σε μας η πράξη της αυτοχειρίας. Με πολλά χρώματα που ζητούσαν αποδέκτη.

Τα υλικά μας είναι ποικίλα και ετερογενή. Θραύσματα μνήμης απ’ τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ιστορία της Ελλάδας έως το 1933, φανταστικές ημερολογιακές καταγραφές, πλάνα αρχείου, αυτόματη γραφή, αποσπάσματα από ταινίες της εποχής, ντοκιμαντέρ, πρωτογενές υλικό και πρωτότυπες μουσικές συνθέσεις με βάση το ρεμπέτικο.
Στην ταινία ακούγεται επίσης απόσπασμα απ’ το «Ταξίμ Ζεϊμπέκικο» (1937) του Μάρκου Βαμβακάρη και το «Je Crois Entendre Encore» (1863) του George Bizet.
Ευχαριστώ θερμά τους συνδημιουργούς καλλιτεχνικούς συντελεστές, Γιώργο Ζορμπά και Γιάννη Βιλλιώτη, για τη συνεργασία και την εμπιστοσύνη, καθώς και την ομάδα του ΡΠΑ, Σαμσών Ρακά, Υρώ Καζάρα και Κίμωνα Θεοδώρου, για την έμπνευση και την επιμονή.
Νάνα Παπαδάκη
Σχετικά αρχεία
- ΟPENARTGALLERY Nο Signal Οπτικοακουστικό δοκίμιο της Νάνας Παπαδάκη
- https://jenny.gr/update/city-blogging/397153/moyseio-neoellinikis-aytoheirias-anoixe-gia-toys-anthropoys-poy-kapote
- https://www.in.gr/2022/01/25/greece/pethaino-dioti-exo-ena-ktinos/
Φωτογραφίες














