Αρχείο κατηγορίας GREEK PLAY

NO SIGNAL, ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΟ ΔΟΚΙΜΙΟ, 2021 – ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΡΠΑ, 2022

Μια εργασία της ομάδας στο πλαίσιο της συλλογικής έκθεσης «Μουσείο Νεοελληνικής Αυτοχειρίας» και της πρωτοβουλίας του Ρομαντικού Πανεπιστημίου Αθηνών. H έρευνα του Σαμσών Ρακά σε αρχεία, επιστολές και σημειώματα αυτοχείρων, στην Ελλάδα του 19ου αιώνα και μέχρι τη δεκαετία του 1950, συναντά 200 ανθρώπους του παρόντος που δημιουργούν για αντίστοιχους αυτόχειρες του παρελθόντος.

Η αφίσα των εκδηλώσεων του ΡΠΑ

Νο Signal


Κείμενα – Σκηνοθεσία: Νάνα Παπαδάκη
Κινηματογράφηση – Μοντάζ: Γιώργος Ζορμπάς
Πρωτότυπη Μουσική: Γιάννης Βιλλιώτης
Oπτικοακουστικό δοκίμιο, 14′

Στο πλαίσιο της συλλογικής έκθεσης «Μουσείο Νεοελληνικής Αυτοχειρίας» που παρουσίασε το Ρομαντικό Πανεπιστήμιο Αθηνών στον χώρο Sozopolis κατά τη διάρκεια του 2022.

Σκηνοθετικό Σημείωμα

Το κάλεσμα του Ρομαντικού Πανεπιστημίου Αθηνών στάθηκε για εμάς η αφορμή για την προσέγγιση μιας πράξης οριακής, αινιγματικής και αμετάκλητης, όπως αυτή της αυτοχειρίας.

Έχοντας στη διάθεσή μας μόνο ένα απόκομμα εφημερίδας επιχειρήσαμε να δημιουργήσουμε στη μνήμη ενός ανθρώπου με σεβασμό και ανοιχτότητα.

Απόκομμα εφημερίδας «Ακρόπολις» της 19ης Μαρτίου 1933.

Τα λίγα στοιχεία που γνωρίζαμε ήταν ότι ένας ναύτης, με το όνομα Γεώργιος Λαμπίρης, ηλικίας 22 ετών, αφαίρεσε τη ζωή του, στις 18 Μαρτίου 1933, έναν χρόνο μετά την αυτοκτονία της αγαπημένης του Καίτης, Γερμανίδας που αυτοκτόνησε το 1932, όταν η οικογένειά της την πήρε απ’ την Ελλάδα προκειμένου να επιστρέψουν στη Γερμανία. Εκείνη ήταν τότε 19 ετών.

Δημιουργήσαμε πέντε κεφάλαια που φέρουν τη σφραγίδα του «ημιτελούς», του «χειροποίητου» και του «ξεριζωμένου», όπως ξεριζωμένος ήταν και ο γεννημένος στη Σμύρνη Λαμπίρης.

Η εργασία μας θα ήθελα, ιδανικά, να θυμίζει ένα μεταθανάτιο όνειρο.

Ο τελικός τίτλος προέρχεται απ’ το γκράφιτι που αντικρίσαμε επισκεπτόμενοι τον τόπο αυτοχειρίας. Στο ακριβώς διπλανό κτήριο δεσπόζει μια τεράστια χρωματική μπάρα με την επιγραφή: No Signal.

Έτσι εμφανίστηκε σε μας η πράξη της αυτοχειρίας. Με πολλά χρώματα που ζητούσαν αποδέκτη.

Οδός Κριεζώτου

Τα υλικά μας είναι ποικίλα και ετερογενή. Θραύσματα μνήμης απ’ τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ιστορία της Ελλάδας έως το 1933, φανταστικές ημερολογιακές καταγραφές, πλάνα αρχείου, αυτόματη γραφή, αποσπάσματα από ταινίες της εποχής, ντοκιμαντέρ, πρωτογενές υλικό και πρωτότυπες μουσικές συνθέσεις με βάση το ρεμπέτικο.

Στην ταινία ακούγεται επίσης απόσπασμα απ’ το «Ταξίμ Ζεϊμπέκικο» (1937) του Μάρκου Βαμβακάρη και το «Je Crois Entendre  Encore»  (1863) του George Bizet.

Ευχαριστώ θερμά τους συνδημιουργούς καλλιτεχνικούς συντελεστές, Γιώργο Ζορμπά και Γιάννη Βιλλιώτη, για τη συνεργασία και την εμπιστοσύνη, καθώς και την ομάδα του ΡΠΑ, Σαμσών Ρακά, Υρώ Καζάρα και Κίμωνα Θεοδώρου, για την έμπνευση και την επιμονή.

Νάνα Παπαδάκη

Σχετικά αρχεία

Φωτογραφίες

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΙΣΧΥΛΕΙΑ – ΕΛΕΥΣΙΝΑ

 © Spyros Troupakis

Η Μaldoror έχει ήδη παρουσιάσει δύο θεατρικές παραγωγές της στο κύριο πρόγραμμα του Φεστιβάλ των Αισχυλείων. Ο πλατωνικός «Ίων» (2016) εγκαινίασε τον χώρο πίσω απ’ το θέατρο του Παλαιού Ελαιουργείου Ελευσίνας και ο ποιητικός μονόλογος του Γιάννη Ρίτσου απ’ την «Τέταρτη Διάσταση», το «Κάτω απ’ τον ίσκιο του βουνού» (2018), παίχτηκε με μουσική συνοδεία επί σκηνής απ’ τον μουσικό και συνθέτη της παράστασης, Βασίλη Τζαβάρα, στη δεύτερη εκδοχή της παράστασης, όπου το κοινό κάθισε στην ορχήστρα του ανοιχτού θεάτρου και η παράσταση παίχτηκε στις εξέδρες των θεατών.

 © Giannis Kouskoutis
©Katerina Tzigotzidou

Η καλλιτεχνική διευθύντρια, Νάνα Παπαδάκη, είναι πολλαπλά συνδεδεμένη με το Φεστιβάλ των Αισχυλείων. Έχει παίξει ως ηθοποιός στον αρχαιολογικό χώρο της Ελευσίνας, στην παράσταση «Ομηρικός Ύμνος στη Δήμητρα» (2009), σε σκηνοθεσία Μίρκας Γεμεντζάκη και φωτισμούς Φίλιππου Κουτσαφτή. Συμμετείχε με την ίδια παράσταση στην Επιστημονική Ημερίδα Αρχαίου Δράματος (2009), στο Σαπωνοποιείο Ελευσίνας. Αργότερα έπαιξε με τους «Θαλασσινούς Έρωτες» (2011) του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη στο Παλαιό Ελαιουργείο και, τέλος, στις «Τρωάδες» (2013) του Ευριπίδη, οι οποίες αποτέλεσαν το κύκνειο άσμα της δασκάλας της, Μίρκας Γεμεντζάκη, η οποία τη μύησε στον τόπο της Ελευσίνας.

 ©Katerina Tzigotzidou

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΡΓΟ

© Yiannis Priftis

Η Maldoror έχει παρουσιάσει, μέχρι στιγμής, θεατρικές παραστάσεις που βασίζονται κυρίως σε ελληνικά κείμενα. Η πρώτη της παράσταση ήταν μια σκηνική εκδοχή του πλατωνικού διαλόγου «Ίων» που αποτελεί το αρχαιότερο σωζόμενο κείμενο για την ραψωδική- υποκριτική, με τίτλο Ίων του Πλάτωνα – Ένα μικρό συμπόσιο (2016). Συνέχισε με ένα σπάνια παιγμένο κείμενο απ’ την Τέταρτη Διάσταση του Γιάννη Ρίτσου, το Κάτω απ’ τον ίσκιο του βουνού (2018-2019), το οποίο παίχτηκε σε τρεις διαφορετικές εκδοχές (Αθήνα, Ελευσίνα, Βρυξέλλες), την περίοδο 2018-2019. Το 2019 ακολούθησε το Αφιέρωμα στον Γιάννη Ρίτσο (2019), για τα 110 χρόνια από τη γέννησή του, το οποίο συνδύασε τον ποιητικό μονόλογο της Τέταρτης Διάστασης με τη συμμετοχή 12 ποιητών και την παρουσίαση διαφορετικών πτυχών του έργου του ποιητή στο θεατρικό κοινό. Τον Ιανουάριο του 2020 συνέχισε με Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη και τους Θαλασσινούς Έρωτες στη σκηνοθεσία της Μίρκας Γεμεντζάκη (2020), που ανέβηκαν στο πλαίσιο των τιμητικών εκδηλώσεων του Δήμου Σκιάθου για την επέτειο από το θάνατο του Παπαδιαμάντη, στο Μπούρτζι της Σκιάθου. Το 2022 παρουσίασε, για δύο συνεχόμενους κύκλους παραστάσεων, την παράσταση Νίκη, απόψε στο πάρτι, βασισμένη στο βραβευμένο απ’ την Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων έργο της Νίκης Τριανταφυλλίδη, με τίτλο Πάρτι στο σπίτι της Ελισάβετ Π, σε σκηνοθεσία και δραματουργική μεταγραφή της Ρούλας Πατεράκη. To 2024 παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα την Τιμάνδρα του πολυβραβευμένου Έλληνα συγγραφέα Θοδωρή Καλλιφατίδη, σε σκηνοθεσία Χρύσας Καψούλη, στο θέατρο ΕΛΕΡ – Ελένη Ερήμου, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και του σουηδικού Ινστιτούτου Αθηνών, με την οικονομική στήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και με τη συνεργασία του διεθνούς φήμης εκδοτικού οίκου Galaxia Gutenberg, με έδρα στην Ισπανία.


© Κaterina Tzigotzidou

Η καλλιτεχνική διευθύντρια Νάνα Παπαδάκη έχει σκηνοθετήσει τρεις παραγωγές της Maldoror: Ίων του Πλάτωνα – Ένα μικρό συμπόσιο (2016), Κάτω απ’ τον ίσκιο του βουνού (2018-2019) και το Αφιέρωμα στον Γιάννη Ρίτσο (2019). Ως ποιήτρια έχει εργαστεί πάνω στην Οδύσσεια του Ομήρου και τις γυναικείες μορφές της με την τρίτη ποιητική συλλογή της Encore- Γυναίκες της Οδύσσειας (2016) που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μελάνι. Ως ηθοποιός έχει συμμετάσχει στις ακόλουθες παραγωγές ελληνικών έργων: Θοδωρής Καλλιφατίδης, Τιμάνδρα, σκην. Χρύσα Καψούλη, Νίκη Τριανταφυλλίδη, Νίκη, απόψε στο πάρτι, σκην. Ρούλα Πατεράκη, δραματουργική μεταγραφή της Ρούλας Πατεράκη, βασισμένη στο βραβευμένο έργο απ’ την Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων Πάρτι στο σπίτι της Ελισάβετ Π της Νίκης Τριανταφυλλίδη (2022), Σπηλιώτη Χρύσα, Ποιος κοιμάται απόψε, Αναλόγιο στο πλαίσιο του Αφιερώματος στη Χρύσα Σπηλιώτη, σκην. Ρούλα Πατεράκη (2019), Δημητριάδης Δημήτρης, Πεθαίνω σα χώρα, σκην. Ρούλα Πατεράκη (2019), Τσιμάρας Τζανάτος Δεσποινίς Δυστυχία, σκην. Χρύσα Καψούλη, Βραβείο Δραματουργίας Ελληνικου Έργου Κάρολος Κουν στον Τσιμάρα Τζανάτο (2018), Γυναίκα του Αστροναύτη του Σταύρου Τσιώλη, θεατρικό αναλόγιο (2015), «Ταξίδι στην έρημο» του Γιάννη Παπάζογλου, σκην. Γιώργος Γιανναράκος (2015), Μανιφέστο του Πολέμου του Θουκυδίδη, σκην. Ρούλα Πατεράκη, Μικρή Επίδαυρος (2014), Σκηνές του Ευθύμη Φιλίππου, Φεστιβάλ Αναλόγιο, Θέατρο Τέχνης (2014), Εκτός Εαυτού της Μαρίας Γιαγιάννου, σκην. Κ. Αρβανιτάκης (2010) και Γ. Γιανναράκος (2013), Τρωάδες (2012- 2013), Θαλασσινοί Έρωτες του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη (2011, 2012, 2020), Ομηρικός Ύμνος στη Δήμητρα (2009-2010), σε σκηνοθεσία Μίρκας Γεμεντζάκη, Ο Μεγαλέξανδρος και ο Καταραμένος Δράκος (2009-2010) του Δήμου Αβδελιώδη, σκην. Δήμος Αβδελιώδης, Στην Πόλη (2007) της Ιόλης Ανδρεάδη, σκην. Ιόλη Ανδρεάδη, Γ’ Κρατικό Βραβείο Θεατρικού Έργου Νέων Ελλήνων Συγγραφέων, στη Μήδεια του Ευριπίδη με το Εθνικό Θέατρο (2003), στην Ιφιγένεια εν Αυλίδι του Ευριπίδη με το Θέατρο Τέχνης (1999), καθώς και σε πολλά θεατρικά αναλόγια ελληνικών έργων και παρουσιάσεις κειμένων Eλλήνων συγγραφέων.